En de bijna dood ervaring! 14-07

Vandaag is onze vrije dag! Na eens goed geslapen te hebben is het tijd om naar het strand te gaan. We hebben gezien dat er hier in de buurt een publiek strand is, dat is dus ideaal voor ons. Op 5 minuutjes wandelen is er inderdaad een klein strandje met een aantal parasolletjes. En we zijn er helemaal alleen. Ideaal! Het is bakken in de zin, maar dat is goed, want ik heb hier nog niet veel de kans gehad om een kleurtje op te doen.
Na een uurtje of2 hadden we het wel gehad.
Terugkeren naar het hotel, iets kleins eten en dan richting Midoun.
In de taxi zei de chauffeur dat het markt was in Houmt Souk. Okeee, wijziging van de plannen en dan maar naar Houmt Souk. Voor maar 5 euro rijd je al naar de andere kant van Djerba, en zo heb je op zijn minst iets gezien.
De markt in Houmt Souk was een beetje vanalles. Zowel een markt voor toeristen als eenmarkt voor de lokale bevolking. De markt voor de lokale bevolking leek een beetje op een rommelmarkt. Allemaal kleren op hopen gesmeten. Ikzelf ging op zoek naar een Tunesisch kleedje en na eventjes zoeken vond ik er ook eentje. En voor nog geen 5euro was het van mij. Ze geven hier nogal snel toe, maar vind ikzelf niet erg natuurlijk! Na een beetje rondkuieren kwamen we aan de fruit en groentemarkt. We hadden alletwee wel zin in een banaantje dus kochten we een banaantje.
Toen we een foto namen ging het mis. Plots trok Candy aan mijn arm en riep pas op. Op dat moment sloeg een bar keihard op mijn arm, gevolg Candy haar fototoestel vloog op de grond. Één van de kraampjes was in mekaar gevallen, waardoor één van de stangen op mij was gevlogen. Als Candy niet aan mij had getrokken, had ik de stang op mijn hoofd gehad en wie weet wat was er dan gebeurd. Nu is wel Candy haar fototoestel kapot. Het neemt nog wel foto’s, maar het scherm werkt niet meer. Ik kan er wel niets aan doen, maar toch voel ik mij er wat schuldig over.
Na al die heisa hadden we wel een drankje verdiend. Zo belandden we in het centrum van Houmt Souk op een terrasje, met een glaasje vers geperst fruitsap. Smaken dat dat deed!daarna was het tijd om nog eens de souks in te duiken, wat boodschappen te doen en tegen een uur of 6 terug te keren naar Midoun.
Daar wouden we op zoek gaan naar een aperitiefje, maar in deze tijd (tijdens de Ramadam) is het dus onmogelijke om iets alcoholisch te drinken. Voor mij geen probleem, een colaatje smaakt even goed!
Tegen die tijd was het tijd om naar Aladin terug te keren. Het was bij a etenstijd, en het was vreselijk om in Midoun rond te lopen. iedereen was eten aan het inslaan, het was echt een soep. En we moesten onze rapporten van de eerste twee weken eens invullen en doorsturen. Daarna tijd om te eten en buiten het hotel eerst nog eentje ( een fruitsapje) te gaan drinken.
Het was alweer een toffe dag, met ook niet zo leuke momenten.

Tesbah el kher!

L.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s