Depart!

Spannend! We zitten in het vliegtuig, bijna klaar om op stijgen! Aan de Thomas Cook desk kregen we al 8 kartonnen dozen mee die we ook mee moesten inchecken. Nu hadden we nog het geluk dat onze ouders erbij waren om alles te helpen dragen, de vraag is nog wel, hoe gaan we dat in Djerba doen.. Veel bekijks hadden we alvast aan de incheckbalie, zelfs het meisje achter de desk moest even slikken! Soit, we mochten gelukkig alles inchecken, maar liefst 100 kg, oh help dat wordt nog wat in Djerba!
Na het inchecken nog een koffietje gedronken met de mama en de papa en daarna dan maar naar de paspoort controle, een halt aan de parfumerie en op naar de handbagage controle. Tegen dat alles van computers, tablets en andere elektronische snufjes op de band lag waren we alweer 5 minuten verder. Zonder piepen door de controle, komt ook niet vaak voor, maar vandaag was het wel een feit! Tijd om naar onze gate te gaan B06, het was immers bijna tijd om te boarden. Aan de check in hadden we al een meisje gezien dat ook voor Thomas Cook werkte, zij had meer geluk, ze moest enkle het shminkpakket meenemen. Aan de gate zagen we haar terug en konden we even kennis maken. Bleek dat er nog een meisje was dat ook naar djerba gaat, we zijn dus al met 4, dat wil zeggen 2 paar handen meer om ons te helpen dragen.🙂

Ondertussen zitten we al in de lucht! Zonder enige problemen opgestegen! We hebben ook al eten gehad, iets wat op zalm leek met pasta en een broodje, het kon ermee door. :p nu zijn we al flink aan het werk terug. Onze tweewekenplanning is wel al opgesteld, maar nu zijn we bezig met de papieren voor het infobord in orde te maken! Levert wel grappige situaties op, vooral omdat we niet alle Franse woorden kunnen vertalen. Verwennen bijvoorbeeld, geen idee wat dat in het Frans is.. Wat ook,handig is, is dat er iemand naast ons zit die Frans praat, zo kunnen we er nog wat fouten uithalen :p
De tijd gaat wel vooruit op deze manier.

Veilig en wel op de bus, maar het is me wat geweest! Paspoortcontrole geen probleem, we mochten direct door, en hadden zelfs geen speciaal visum nodig, we mogen hier 3 maand zonder problemen blijven.
Eenmaal door de controle was het wachten op de valiezen, die van Candy waren er al snel, de mijne lieten op zich wachten… Uiteindelijk kwamen ze er toch net als al onze dozen, 8 om precies te zijn! Woehoew, missie geslaagd! Ale, dat dachten we toch….
De douane vond onze bagage echter niet zo leuk. Meteen al de dozen en wij zelf aan de kant, één van hen was er zelf met Candy haar paspoort vandoor. Vooral omdat we niet wisten wat er in die dozen zat deden ze moeilijk. Ze vroegen aan mij de verantwoordelijke van TC te gaan halen, dus hup ik naar de aankomsthal op zoek naar de collega’s. Daar trof ik er 2aan, waarvan Nouri uiteindelijk met mij meeging nar de douane. Na nog wat zuchten en moeilijk doen, mochten we uiteindelijk vertrekken. Gelukkig maar!
Maar op die manier waren we nog niet in het hotel.. Al de bagage moest nog op de bus en ja inderdaad, die zat propvol.. De mensen keken al een beetje raar naar ons, logisch, je ziet niet elke dag 2meisjes met 100kg bagage rondlopen rond een bus.. Na veel discussiëren ( duidelijk we zijn in een Arabisch land), vonden ze toch een oplossing. Onze bagage werd bij de andere gepropt en de dozen werden voor de uitgang geplaatst.. Echt grappig om te zien. En hier zitten we dan nu, op de bus..maar hopen dat we veilig tot in het hotel geraken, want blijkbaar moeten we alles nog in ons hotelkamer stockeren ook.. Oh help!

En ja ons avontuur zit er nog niet op.. We zitten al een uur op de bus, zijn aan het voorlaatste hotel en de bus staat in panne… Oh help, hij heeft net gebeld en we zullen op een andere bus moeten stappen, ja wat een avontuur.. Hopelijk kunnen onze dozen mee…
Na veel proberen kon de bus terug rijden, al as het wel tegen 20km per uur, maar toch in het hotel geraakt. Hier wisten ze echter niet dat we gingen komen dus keken ze een beetje verbaas, zeker met al die dozen, maar ze waren hier supervriendelijk! Direct ons geholpen, de verantwoordelijke voor de receptie stelde zich voor, net als de verantwoordelijke voor de animatie. Namen weet ik niet meer, het zal terug even wennen worden. Voor vannacht kregen we een kamer in het hotel en vanaf morgen verhuizen we naar het animatieblok. Wat een prachtig hotel hier, en groot! Er zijn nu zo’n 700 gasten, maar geen Belgische kindjes.. Na alles gedropt te hebben op onze kamer was het tijd om het hotel eens te verkennen, een ding is duidelijk het is hier enorm rustig!
Ja, ik voel me hier wel al thuis! Er is hier ook een disco, en met de dj kunnen we het al vinden! Het begin van een topzomer?

Bon nuit!
Laura

Ik ga hier zoveel Frans moeten praten! Fantastique!

20130701-080635.jpg

20130701-080648.jpg

2 Comments

  1. Amai maar het was al goed gestart thuis en in Brussel en Candy, haar kledij is die erbij
    Alvast veel plezier Karel en Mathias zullen er ook al zijn mama

    • Geen kledij voor Candy, die is vandaag bij haar thuis geleverd, Krel en Mathias nog steeds niet hier, tis zeker een uur met de bus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s