Kasseifeesten! All the way

De kasseifeesten zitten er alweer een kleine maand op.

Voor de Battoet, het tijdschrift van het jeugdhuis hield ik een dagboek bij, dat ook hier nu geplaatst zal worden! Het waren 5 bewogen, maar wel fantastische dagen!

Woensdagavond, naar gewoonte het kickertoernooi. Toen ikzelf arriveerde stonden er behoorlijk wat auto’s en dat was ook te merken in het jeugdhuis zelf. Niet minder dan 30 ploegjes hadden zich ingeschreven voor het toernooi. Een echte schot in de roos en een perfecte opening van onze 5 daagse. Het eerste wat me opviel toen ik arriveerde waren de nieuwe vlaggen die voor de deur stonden. ’t Kasseiken feest. Een mooie slogan en mooie vlaggen, zeker iets wat opvalt.
Er was heel wat ambiance in het jeugdhuis, wel druk, constant glazen gaan zoeken om pintjes te tappen en croque monsieurtjes bakken voor de hongerigen, een goed initiatief en smaakt zelfs in de vroege uurtjes.
Karel en Nick namen de presentatie voor hun rekening en deden dat als volwaardige presentatoren. Het is al langer geweten dat het niet eenvoudig is om het programma uit te pluizen voor de puntentelling, maar met hun tweetjes hebben ze het tot een goed einde gebracht. De winnaar kan ik jullie jammer genoeg niet meedelen, maar zeker is dat het spannend was, want pas rond een uur of 5 (ja ja ’s morgens) zat de wedstrijd er op. Dat kan wel al eens tellen!

Donderdagmorgen om 10u was het dan tijd om de tent verder in orde te brengen. Frigo’s vullen, de voortoog maken, de bonnetjes klaarzetten en alles wat je nog meer kan bedenken.  Ook de Herassen allemaal klaarzetten en er zwarte plastiek rond doen. Geluk hadden we dit jaar dat we sponsoring kregen van Pepsi, ze kwamen ons een aantal doeken brengen voor de Heras hekkens, we kregen vlaggen, frigo’s, kortom we konden de tent vullen met allerlei nieuwe dingen.
’s Avonds had Cella voor ons allemaal soep gekookt (en lekker dat ze was). Dit is het leuke aan die 5 dagen kasseifeesten, elk uur van de dag ben je bij mekaar en dat smeedt wel een band. Soms ontstaan er wel eens irritaties, maar dat is dan wel meer dan normaal als je mekaar zo veel ziet. Zo allemaal samen een tasje soep eten in een keuken die dan bomvol zit, versterkt wel het groepsgevoel en houdt de sfeer er wel in.
Tegen 20u waren we dan allemaal klaar om aan de bierbingo te beginnen, laat ons zeggen dat we ’s middags eerst nog een uur gediscussieerd hebben over hoe het podium moest staan en dan het scherm en waar de bierprijzen, maar uiteindelijk was het toch allemaal in orde. Een 70-tal deelnemers heeft lotjes gekocht en kwistig meegezocht naar de verschillende combinaties van cijfertjes. Deze keer waren het Ester en Ruben DC die de presentatie op zich namen, en ook zij hebben dat met hart en ziel gedaan. Dit jaar zijn er maar weinig ad fundums moeten gedronken worden, het is maar een paar keer voorgevallen dat een aantal personen op hetzelfde moment bierbingo riepen. Maar die paar keer leverde het wel hilarische momenten op.
Voor onszelf was er wel een minder moment, één van onze vlaggen was namelijk verdwenen.. De vlag zelf hebben we teruggevonden (de steel is wel kapot), maar de voet zijn we kwijt. Als iemand deze zou meegenomen hebben of gevonden hebben, zou het heel tof zijn moesten we die terug hebben.
Buiten dat akkefietje was het wel nog een toffe avond, opruimen met ‘ik draaide rond en rond en rond als een leeuw in een kooi’ maakt het altijd nog wat leuker natuurlijk. Kortom een geslaagde bierbingo met veel ambiance.

Na een korte nacht was het om half 10 al terug tijd om aan het jeugdhuis te staan. Wachten op de stroomgroep,.. en als je op iets wacht kan het lang duren . Toen hij er eindelijk was, stond hij nog maar op parking en moest hij dus nog tot vanachter geraken. Gelukkig maar dat er nog mensen zijn met een hart en die ons uit de nood wouden helpen, zo hebben we hem toch (met heel wat moeite) tot op zijn plaats gekregen! Eind goed al goed (zou je misschien denken, maar jammer genoeg was dat geen waar.)
Nu de stroombron er was kon APS ook verder, lichten testen, muziek testen, alles erop en eraan. Wijzelf konden ook verder met de hand te leggenaan de laatste dingen,  badges maken, lijsten printen, overal de papieren ophangen die nodig waren, kortom de kleine klusjes. In de tent konden ze dan de frigo’s verder aanvullen en alle vaten klaarsteken, ja het leek allemaal in orde te komen. De Pepsi man liet wel nog even op zich wachten, maar toen die er was leek alles van een leien dakje te lopen. Tot het moment dat Bart binnenkwam en de stroombron gewoon uitviel. Enkel de lichten draaiden nog maar en de stroombron viel al uit. Vlug bellen naar de firma van de stroombron en vragen om het probleem op te lossen. Na lang aandringen is er dan toch een technicus gekomen om het probleem te verhelpen. We konden allemaal terug opgelucht adem halen, we waren klaar voor een knalavond.
Cella had nog maar eens voor krachtvoer gezorgd voor ons, met heerlijke spaghetti konden we onze buikjes rond eten om een nacht lang te blijven gaan.
Vlug nog een doucheke pakken na het eten zodat we er terug tegenaan konden en we konden erin vliegen! Iedereen zat op z’n post, de walkies in onze oren en ready to party!!
Met Quinten oftewel dj Q als opwarmer was het feestje meteen gestart! En een knalavond werd het zeker! Een bomvolle tent, en enorm veel ambiance, een fantastische combinatie voor een super feestje! Overal waren tevreden mensen te zien, mensen die zich aan het amuseren waren! Fantastisch dus, onze avond was geslaagd, alhoewel… Rond middernacht begon het toch spannend te worden, onze stroombron had weer eens zijn kuren.  Ook in de tent was het zichtbaar, op een minimum aan lichten draaien om toch maar geen risico’s te nemen, maar ik moet zeggen, dat creërde een enorm gezellige sfeer. De technicus kwam nog maar eens kijken, en al snel werd de beslissing genomen om een nieuwe stroombron te brengen. Zo gezegd zo gedaan, rond een uur of 1 kwamen ze ons terrein op met een nieuwe bron. Maar ja die moest nog aangesloten worden ook natuurlijk,.. Een cruciaal moment en even alle hens aan dek, echt waar, toch wel één van de meest spannende momenten die ik al ooit meegemaakt heb op de kasseifeesten. Met 3 stonden we verdeeld over de verschillende plaatsen, Nick moest het podium in de gaten houden en daar de mensen op de hoogte brengen, Nele stond bij het licht en geluid en ik aan de stroombron. Vanaf het moment dat Nele go zei mochten we de stekkers verwisselen. De fuif heeft dus een minuutje stilgelegen, spannend, maar daarna kon de fuif wel op volle toeren verder gaan.
Een spannende avond, maar wel een fantastische avond! Na de centjes te tellen, alles in de tent op te kuisen en nog iets samen te drinken, was het tijd om in onze bedjes te kruipen, het begon al licht te worden dus het werd wel tijd!

Na opnieuw een korte nacht was het tijd om onze krachten opnieuw te bundelen  en alles in gereedheid te brengen voor zaterdagavond. We waren met veel dus ging het snel, jammer juist dat het weer niet echt meezat, maar gelukkig kon ons dat niet te veel deren!  Na een middagje samen opzetten en gezellig samen eten was het opnieuw tijd om erin te vliegen!
En opnieuw werd het een toppertje! Partie Party kon er echt wel de sfeer inbrengen, alle mensen waren aan het dansen en uitbundig aan het meezingen, ja echt een toppertje!  Alweer een heel leuke avond, zowel voor de fuifgangers als voor al onze medewerkers! Nadat we iedereen en alles buiten ‘gekuist’ hadden, keuvelden we nog rustig een beetje na in het jeugdhuis om dan allemaal terug ons bedje in te duiken. Na al zo’n 4 fantastische dagen gehad te hebben, sliep iedereen als een roos.

Zondag alweer en alweer de laatste dag van de kasseifeesten… Vol goeie moed begonnen we terug af te breken, alle herassen moesten terug weg, de plastiek ervan, alles van pepsi terug aan de kant. De frigo’s naar vanvoor, kortom alles wat we een paar dagen eerder naar achter gerold of gebracht hadden moesten we terug naar voor brengen. Waarom doe je het dan allemaal denk je misschien, wel als je daaraan denkt, kom dan volgend jaar een handje toesteken, dan zal je verstaan waarom. Zo allemaal samen werken, plezier hebben, afzien, emoties beleven, dat vormt een band. Een hechte band en dat is het wat de kasseifeesten zo speciaal maakt. Mensen die misschien anders niet zo veel helpen in het jeugdhuis komen toch een handje toesteken, iedereen die maar iets kan betekenen is bereid om te helpen en dat maakt het allemaal zo leuk.
’s Avonds was er dan nog voor alle harde medewerkers een barbecue voorzien, lekker smullen! Ook Xander Derycke en Seppe Toremans kwamen ons vergezellen voor een snelle hap! 2 toffe mannen, zoveel is duidelijk. Seppe zei ook dat hij steeds de mensen die echt niet willen gevraagd worden tijdens de show naar voren roept, kruip dus best niet in een hoekje of vanachter in de zaal, want dan zou je het wel eens aan je been kunnen hebben. Alhoewel, tijdens de show had Seppe al snel zijn tegenspeler gevonden, de vrouw die te laat in de zaal binnenkwam had beet. Het leverde hilarische taferelen op. Dit alles werd gevolgd door Xander zijn Zelzaatse humor, en iedereen wist dit best wel te pruimen!
Kortom een fantastische afsluiter van een ongeloofelijke 5 daagse!

Iedereen die iets verwezenlijkt heeft in deze 5 dagen zou ik graag via deze weg nog eens bedanken! Dank je om erbij te zijn, dank je om te helpen! Maar dank jullie wel vooral om er voor mij zo’n fantastische kasseifeesten van te maken!

Op naar 2014!

Laura x 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s