Afscheid van Ruth op Mallorca (9/04/2013)

De wekker deed een beetje pijn deze morgen! Nochtans was het niet zo laat, maar er was voldoende alcohol gevloeid en dan is het meestal al eens wat lastiger!

We mochten onze spelletjes voorstellen eerst was het voor ons Bobo! Bobo’s mama had een indianenschat verstopt in de tuin en Bobo en Krabbel moesten aan de hand van opdrachten stukken van een schatkaart verzamelen. De kids waren in twee teams ingedeeld een Krabbel team en een Bobo team. Het was echt wel tof, veel variatie en wel geslaagd. De commentaar was ook goed, enkel moesten we nog een klein beetje meer studio 100 saus over het hele gedoe gieten en het was perfect! Tsjaka!

Na het eten was het dan tijd voor een plonske in het zwembad (al is er meer dan mijn teen niet ingeraakt :p ) zooo koud!
Na een hele lange pauze en voorbereiden voor de tweede activiteit, mochten we die dan ook effectief uitvoeren! En ik had er wel zin in, deze keer had ik niet zoveel stress om Frans te praten, want tijdens de morgend was het echt overdreven van de zenuwen. Deze keer moesten we een kabouterverkiezing houden. We lieten de kids (lees andere animatoren) verschillende wedstrijdjes doen tegen mekaar. Zo moesten ze water verzamelen, aardbeien uit bloem vissen en de ingredienten schudden om plopmelk te maken. Ook moesten ze de kabouterdans dansen en nog zoveel meer. Ikzelf vond het echt een hele leuke activiteit en zeker iets dat ik ga meenemen naar de bestemming. De commentaar was ook fenomenaal. Ze vonden het heel goed en ze hadden helemaal geen opmerkingen. Het deed wel eens deugd dat te horen!

’s Avonds hebben we dan nog eens facepainting gehad. Deze keer kwamen de prinses, de piraat, de vlinder en de kat aan de beurt. Echt leuk om te doen, al ben ik daar toch precies niet zo’n krak in. Candy zag er toch wel mooi uit :p een schoon vlindertje! J

Na de facepainting hadden we met de trainers afgesproken om een wensballon voor Ruth op te laten. Candy, Joke en ik hadden een wensballon en kaarsjes meegenomen om een laatste keer afscheid te nemen van haar, het was immers hier op Mallorca dat we de kans hadden gekregen om Ruth te leren kennen. Samen met Kurt, Michaël, Kimberley, Marie en Virginie plaatsen we alle kaarsjes in de vorm van een R op het strand. Met Kurt’s hulp lieten we dan met ons drie dan de ballon op. Het was muisstil op het strand, buiten het geklots van de zee was er niets te horen. Het enige waar ik kon aan denken was Ruth, zij is nu net als de wensballon die omhoog ging, een sterretje aan de hemel en ik weet zeker dat ze het de max zou gevonden hebben dat we dit voor haar deden. Onze lieve Ruth, het is niet eerlijk, maar voor altijd blijft ze in ons verder leven. Voor mij was het heel belangrijk om dit te kunnen doen. Op deze manier kan ik dit een beetje afsluiten, vaak heb ik het er nog moeilijk mee, maar door dit te kunnen doen hebben we Ruth nog een extra mooi afscheid kunnen geven.Image
Ik ben enorm dankbaar dat ik dit moment heb kunnen delen met mensen die Ruth ook gekend hebben. Dankzij hun steun zijn we de avond doorgekomen en hebben we dit alles kunnen plaatsen. Nogmaals voeld ik mij echt United. Of het nu een medeanimator was, een trainer, een grimeur, iedereen gaf om Ruth en iedereen wou nog een laatste keer afscheid nemen.
Haar lach zal nooit van ons netvlies verdwijnen!

Na dit emotionele moment zijn wij op het gemak teruggekeerd, en na nog een beetje muziek geluisterd te hebben is het nu tijd om te slapen.

Take Care xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s