Day 56 (24-08)

Deze morgen was het veeeel te vroeg. Om 3u30 lag ik in mijn bed en slapen dat ging natuurlijk niet. Om 5u geklop op mijn deur, tegen dat ik het doorhad waren er zeker al 5 minuten verstreken. Dinara die de koffers kwam halen die nog op mijn kamer stonden, ik had echt medelijden met haar :s soit daarna vlug terug mijn bed in. Dan denk je het is 5u ’s morgens nu zal je toch wel goed kunnen slapen, wel vergeet het maar. Rond 6u was er hels lawaai op de gang, er werd continu op een deur gebonkt, ze mogen hier echt blij zijn dat Hamdi hier niet is hij zou nogaal boos zijn anders. Soit na een half uur misschien terug in slaap gevallen. Om 9u terug gebonk op mijn deur, Karel die er stond, echt amai, ik kan hier nooit is slapen. Dan maar opgestaan om kwart na 9, maar ik voelde al direct dat het niet fantastisch zou gaan deze morgen.

Mama en papa waren naar de zee, en mijn kids zaten al te wachten om in de kidsclub binnen te gaan. Ze mochten kiezen wat ze deden vandaag. Sommigen wouden bandjes maken, anderen wouden schilderen en Yonna en Phaël vonden terug hun bezigheid om in de kast te kruipen.  Met de hey hey hey song van de three corners op de achtergrond en dansende kinderen passeerde de voormiddag snel, en onze chief animation hebben we niet gezien (voor de duidelijkheid dat is Turky) we waren dus met 3 maar aan het werk vandaag, terwijl we normaal met 6 moeten zijn. Na het eten dan vanmiddag, kaartjes geschreven voor de grootouders en de laatste spullen meegegeven die al meekonden naar België. Het is moeilijk dat ik nog niet weet wanneer ik naar huis ga, ik weet dus niet hoeveel kledij ik hier nog moet houden. We zullen wel zien, ik wil hier nog wel efjes blijven.

Deze middag dan gestart met minidisco in het water, de kinderen vinden dat toch altijd supertof. Laat ons zeggen dat ik ervoor gezorgd heb dat we begonnen zijn, want om 10 na 3 was er nog steeds niemand van het animatieteam te zien. Ik wil al heel de week met Mr Stephan praten, maar hij is al heel de week in Caïro, praten is dus moeilijk. Soit eenmaal de minidisco gedaan was had ik de kids beloofd tattoos te zetten, de Belgische gaan allemaal naar huis dus ik zorgde dat ze er extra veel kregen.

Om 17u toen ik aan het opruimen was zag ik Mims plots lopen, hij had gezegd dat hij zou proberen komen en kijk. Zoals eerder al gezegd weet ik tenminste wat ik aan hem heb, als hij iets zegt doet hij het ook, en hij wou per se afscheid komen nemen van mijn ouders en broer. Ik ga die echt missen, amai. Na afscheid genomen te hebben en na nog enkele foto’s was het dan tijd om nog een beetje gezellig met iedereen samen te zitten, laat me zeggen met Moody en Mims, de rest weet ik nog steeds niet wie ik kan vertrouwen. Ik hoop dat ik snel kan terugkeren naar hier, als ik kan misschien zelfs eens naar Caïro, Mims woont daar, maar heeft nog nooit de piramiden gezien! Ik wel al, maar zou dat zeker nog eens doen.

Minidisco was ik alleen vanavond, niet erg, dan kan ik doen wat ik wil en de goede versie van de minidisco dansen zonder dat er iemand zaagt tegen mij :p de kindjes vonden het de max, dus ik ook! Daarna was ik echt doodmoe, vreselijk ik merk echt dat ik de afgelopen dagen bijna niet geslapen heb. Toch heb ik de show nog uitgekeken, en de clubdansjes gedanst en jawel mijn blog nu geschreven. Het is nu 23u en moet mijn blog van gisteren ook nog schrijven, de vraag is alleen of ik daar nog in ga slagen want gisteren was een bewogen dag!

We zullen zien..

L.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s