Day 38 (6-08)

Vandaag stond Fata Morgana op het programma. Ik had een lijst met 10 verschillende opdrachten in mekaar gestoken en per opdracht die ze voltooid hadden kregen ze een ster.

Ik had wel verwacht dat ik een aantal kinderen zou hebben, maar 7 was echt boven mijn verwachtingen. Je moet wel weten dat er geen enkel Belgisch kind bij was enkel Franse en zelfs iemand van Denemarken. Na een voormiddagje zaten alle 10 de opdrachten erop, juist gepast want ’s middags kon ik toch niet werken omdat ik naar Israël moest.

De kinderen hadden allemaal een fijne ochtend en als ze zeggen morgen komen we zeker terug geeft dat toch een fantastisch gevoel. Morgen hebben we Olympische dag dus dat zagen ze zeker zitten.

Na een bord droge pasta en veel fruit zat mijn middagmaal erop. Gelukkig hebben we hier Karkadeh, dat is Egyptische thee en daar drink ik elke dag veel van. Ik heb al mijn voorraad ingeslagen om mee te nemen naar huis ook :p elke dag neem ik enkele zakjes mee uit het restaurant!  Want ik ben niet zeker of we dit in België ook kunnen kopen.

Nadat ik de diploma’s voor de kids gemaakt had (geloof mij een break is niet altijd echt een break, maar als je ziet hoe gelukkig de kids met hun diploma zijn is dat wel het minste). Rond 4u vertrokken we naar Israël. Ik en Ahmed, iemand die hier voor Brightsky werkt, de companie die samenwerkt met Thomas Cook. Net vandaag waren er gevechten geweest aan de grens en iedereen had schrik, iedereen van mijn team zei hier je gaat toch niet gaan, zelfs mijn vriend in Cairo zei dat ik hem moest bellen als ik veilig was teruggeraakt. Toch echt jammer dat iedereen zo panikeert, zeker als je weet dat de gevechten hier 300 km vandaan zijn, en jammer dat ze op het nieuws dat niet duidelijker kunnne zeggen. Nu gaan e r nog minder mensen naar hier komen, we zijn echt bang dat er nog veel mensen hun reis gaan cancellen.

Ohja, na 20 minuutjes rijden waren we aan de grens. Daar heb ik een deurtje doorgelopen, mijn tas is gecontroleerd, mijn passpoort, nog een deurtje doorgelopen, een kwartiertje gewacht en via de achterkant terug een deurtje doorgelopen opnieuw mijn tas laten controleren, een nieuw briefje in mijn passpoort een stempel en 100 egyptische pond en hup het was gefixt. Of toch nog niet, op de terugweg met de auto moesten we nog een barriere passeren waar ik nog eens 75 egyptische pond moest betalen.

Na een uurtje even over en weer was het visum dus in orde. En ik kan jullie verzekeren ik heb niets gezien aan de grens helemaal niets :p

Vlug nog wat voorbereiden voor morgen en morgen vroeg op. Zoveel kindjes in de miniclub is echt leuk en maakt het ook mogelijk om leuke dingen te doen dus hup hup hup.

L.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s