Day 32 (31-07)

De dag van het afscheid, zo vertrok ik toch naar mijn kidsclub (waar ik vandaag zelfs 2 kindjes had, amai).ik heb mijn frans nog eens mogen bovenhalen! :p

Maar in Egypte is niets zoals je denkt dat het is, rond de middag komt Mims dan ook naar mij, we’re not going today. Ze kregen hun loon niet, ze moesten vanavond nog werken anders geen geld. Zo erg vind ik dat nu eigenlijk niet, dan hebben we nog wat meer tijd om afscheid te nemen en dan nog maar eens een feestje :p

Deze middag terug geen kindjes in de kidsclub, maar nog wat opruimen dan vooraleer het nieuwe meisje komt. Geen idee wanneer ze gaan komen, maar ik ben echt benieuwd!

Deze avond was het karaoke! We hadden terug veel zangers. Hangt echt van week tot week af. Hoe sommige mensen hun toch zo belachelijk willen maken weet ik toch niet ze, het kan grappig zijn maar sommigen denken echt dat ze fantastisch kunnen zingen, maar het is zo vals of een kat :p Hier in het hotel zijn er heel veel Polen aanwezig, toch een vreemd taaltje dat Pools. Soit zij hebben wel voor een feestje gezorgd vanavond! Gelukkig maar, anders is het soms moeilijk om de bende in gang te krijgen, maar nu ging het goed. Iedereen komt wel altijd mij halen om mee te dansen, ze zijn allemaal bang om daar alleen te staan, dat is toch iets waar ik nu geen schrik meer voor heb. Het is gewoon een knop die je moet omdraaien en dan is het wel ok!

Toch erg om te zien met welke intenties sommige mensen naar hier komen.  De meisjes, amai, hoe die kijken naar Mims en Moody :p hun blik zegt soms echt veel, en niet alleen jonge meisjes, zelfs vrouwen die met hun vriend hier zijn, die zeggen ik ga naar mijn kamer zorgen dat mijn vriend slaapt en dan kom ik terug :p Echt ik kan al een boek schrijven over de verhalen die ik hier al gehoord heb.

Ondertussen is het al half 5. Na het feestje hebben we nog wat op de kamer van de jongens gezeten, het is Ramadam dus ze moesten nog eten en drinken en shisha roken… en muziek luisteren. Hoe meer ik het hoor, hoe meer ik de Egyptische muziek kan apprecieren, zeker de zangeres Elysa, ik hou van haar. Ze heeft een prachtige stem en wat ik versta van de teksten klinkt echt prachtig.

Ah ja ondertussen de 2 nieuwe mannelijke animatoren ontmoet. Fox en Turkey (geloof mij ik lag plat bij het horen van hun naam). Ze lijken wel ok, maar toch het zal wennen worden. Meer dan hallo heb ik nog niet tegen hen gezegd.

Vlug in mijn bedje nu, het wordt al licht buiten :p Gelukkig heb ik morgen mijn vrije dag, dan kan ik de laatste dag met mijn vriendjes doorbrengen vooraleer ik afscheid van hen moet nemen.

Ahalem saida.

L.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s