Dag13

Een dagje naar Sharm el Sjeik. Om 15u namen we de bus richting Sharm, 4u lang hebben we op de bus gezeten, het was vreselijk. Gelukkig was er airco, al stak dat ook soms tegen, gevaar voor een verkoudheid op te doen. Gelukkig ging Mims met mij mee, want zonder hem zou ik er niet geraakt zijn of het zou mij enorm veel geld gekost hebben. De mensen (controleurs) vroegen steeds wie ik was, hij begon met ah dat is mijn collega, maar dat pakte niet😀 Gevolg, voor de ene was ik zijn verloofde voor de andere zijn vrouw J ik heb mij soms een kriek gelachen! We zijn er dan uiteindelijk toch zonder problemen geraakt. In Sharm konden we bij een vriendin blijven slapen, haar mama had zelfs gekookt voor ons en cake gemaakt. Zo’n mentaliteit zie je toch niet vaak meer in België. Ik voelde mij soms ongemakkelijk bij hoe vriendelijk de mensen waren en hoe gastvrij. Na het eten zijn we naar het hoogste punt van Sharm gegaan, van daaruit had je een prachtig uitzicht over de stad. Wat een verschil met Taba.Met een fris pintje en een shisha was het daar wel gezellig zitten,  beetje babbelen, ondertussen naar de fireshow en de buikdanseressen kijken. Ondertussen waren we nog aan het wachten op vrienden van Mimis, maar uiteindelijk zijn we dan toch richting disco vertrokken, we gingen ze daar wel tegenkomen.

En effectie voor de Pasha was hij daar, ook een animator. Gelukkig dat hij er was, zo konden we immers gratis binnen!😀 En kregen we nog een gratis drankje ook!

Mijn ogen kon ik wel niet geloven daarbinnen… Wat was dat! Zooo groot, zoveel volk, zo’n muziek, zo’n inkleding en geloof mij zo kan ik nog wel even doorgaan, met grote ogen heb ik daar rondgelopen. Het was net foam party daar, één grote groep losgeslagen jongeren die in bikini het schuim invlogen. Zotte dingens, ondertussen danseressen op de toog, en draaiende mannetjes (ik heb het opgezocht maar weet echt de naam niet) op de toog. Ik was echt niet goed van de warmte, vreselijk en dan die drukte. We zijn dan ook niet superlang gebleven.

Tijd om in ons bedje te kruipen , maar toen het zover was was ik klaarwakker natuurlijk. Toch nog een uurtje of 2 proberen slapen want om 8u moesten we al vertrekken om de bus terug naar het hotel te nemen want ik moest en zou mijn gasten uitzwaaien.

Het was de moeite om eens te zien, maar toch ben ik blij dat ik hier in Taba zit! De busreis is wel een hel! 4u lang op een kleine, warme of koude (hangt af vd airco) bus, tussen allemaal egyptenaren die je raar bekijken… Oh ja het is toch ook weer een ervaring die ik heb en die ik al weer kan meenemen!

L. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s