Afscheid van Ruth op Mallorca (9/04/2013)

De wekker deed een beetje pijn deze morgen! Nochtans was het niet zo laat, maar er was voldoende alcohol gevloeid en dan is het meestal al eens wat lastiger!

We mochten onze spelletjes voorstellen eerst was het voor ons Bobo! Bobo’s mama had een indianenschat verstopt in de tuin en Bobo en Krabbel moesten aan de hand van opdrachten stukken van een schatkaart verzamelen. De kids waren in twee teams ingedeeld een Krabbel team en een Bobo team. Het was echt wel tof, veel variatie en wel geslaagd. De commentaar was ook goed, enkel moesten we nog een klein beetje meer studio 100 saus over het hele gedoe gieten en het was perfect! Tsjaka!

Na het eten was het dan tijd voor een plonske in het zwembad (al is er meer dan mijn teen niet ingeraakt :p ) zooo koud!
Na een hele lange pauze en voorbereiden voor de tweede activiteit, mochten we die dan ook effectief uitvoeren! En ik had er wel zin in, deze keer had ik niet zoveel stress om Frans te praten, want tijdens de morgend was het echt overdreven van de zenuwen. Deze keer moesten we een kabouterverkiezing houden. We lieten de kids (lees andere animatoren) verschillende wedstrijdjes doen tegen mekaar. Zo moesten ze water verzamelen, aardbeien uit bloem vissen en de ingredienten schudden om plopmelk te maken. Ook moesten ze de kabouterdans dansen en nog zoveel meer. Ikzelf vond het echt een hele leuke activiteit en zeker iets dat ik ga meenemen naar de bestemming. De commentaar was ook fenomenaal. Ze vonden het heel goed en ze hadden helemaal geen opmerkingen. Het deed wel eens deugd dat te horen!

’s Avonds hebben we dan nog eens facepainting gehad. Deze keer kwamen de prinses, de piraat, de vlinder en de kat aan de beurt. Echt leuk om te doen, al ben ik daar toch precies niet zo’n krak in. Candy zag er toch wel mooi uit :p een schoon vlindertje! J

Na de facepainting hadden we met de trainers afgesproken om een wensballon voor Ruth op te laten. Candy, Joke en ik hadden een wensballon en kaarsjes meegenomen om een laatste keer afscheid te nemen van haar, het was immers hier op Mallorca dat we de kans hadden gekregen om Ruth te leren kennen. Samen met Kurt, Michaël, Kimberley, Marie en Virginie plaatsen we alle kaarsjes in de vorm van een R op het strand. Met Kurt’s hulp lieten we dan met ons drie dan de ballon op. Het was muisstil op het strand, buiten het geklots van de zee was er niets te horen. Het enige waar ik kon aan denken was Ruth, zij is nu net als de wensballon die omhoog ging, een sterretje aan de hemel en ik weet zeker dat ze het de max zou gevonden hebben dat we dit voor haar deden. Onze lieve Ruth, het is niet eerlijk, maar voor altijd blijft ze in ons verder leven. Voor mij was het heel belangrijk om dit te kunnen doen. Op deze manier kan ik dit een beetje afsluiten, vaak heb ik het er nog moeilijk mee, maar door dit te kunnen doen hebben we Ruth nog een extra mooi afscheid kunnen geven.
Ik ben enorm dankbaar dat ik dit moment heb kunnen delen met mensen die Ruth ook gekend hebben. Dankzij hun steun zijn we de avond doorgekomen en hebben we dit alles kunnen plaatsen. Nogmaals voeld ik mij echt United. Of het nu een medeanimator was, een trainer, een grimeur, iedereen gaf om Ruth en iedereen wou nog een laatste keer afscheid nemen.
Haar lach zal nooit van ons netvlies verdwijnen!

Na dit emotionele moment zijn wij op het gemak teruggekeerd, en na nog een beetje muziek geluisterd te hebben is het nu tijd om te slapen.

Take Care xx

Junior Club Training : Studio 100 aan de top! (8/04/2013)

Dag 2 op het (zonnige) Mallorca !

Vanmorgen hebben we kennis gemaakt met het nieuwe opleidingsteam. Heel anders dan vorig jaar, maar ja vergelijken mag natuurlijk niet.
Opnieuw hebben we veel United presentaties gezien, eigenlijk wou ik zelf ook er wel één geven. Als er één moment voor mij is dat ik het echte Thomas Cook gevoel had en United was, dan was het op Ruth haar begrafenis. Van alle kanten van België waren we toen samengekomen om een laatste keer afscheid te nemen van haar, niet alleen wij, kidsentertainers, maar ook enkele bazen en medewerkers van Thomas Cook waren daar aanwezig. Hoe je op zo’n korte tijd, we hebben mekaar tenslotte allemaal maar 1 week op Mallorca gezien, zo’n hechte band kunt creëren is echt ongeloofelijk . Op die manier is het ook eenvoudiger om het allemaal te verwerken en het een plaats te proberen geven. Dit was united voor mij, heel duidelijk.

Na de presentaties was er nog een korte fotovoorstelling van de voorbije week en daarna werd bekend gemaakt wie KIA was en wie Junior Club. Uiteindelijk zijn we nog met 7 over. Een klein groepje, maar wel leuk eigenlijk.

Na onze overheerlijke maaltijd (lees weeral frieten met komkommers en iets wat op vlees lijkt) was het dan tijd voor de facepainting! Oh ja, daarvoor waren we immers naar Mallorca gekomen! Michaël en Kimberly zijn toch 2 tovenaars met verf, wat zij in no time op u gezicht kunnen zetten, ONGELOOFELIJK!
Wij mochten eerst vampieren shminken en daarna mochten we er Mega Mindy’s en Mega Toby’s van maken. Resultaat : echt creepy Mega Mindy’s. ’t Was wel een tof zicht!
Na de facepainting kregen we dan eindelijk de uitleg van Studio 100! Niemand minder dan Sven kwam ons persoonlijk de uitleg geven. Sven is het creatieve brein achter bijna alles van studio 100. Toch indrukwekkend wat die op jonge leeftijd al allemaal bereikt heeft. Alle concepten rond Studio 100 werden uitgelegd en ik zag al heel wat dingen voor mij.

2 van de concepten moeten we uitwerken en morgen voorstellen. Ik moet samenwerken met Dorien en hadden Bobo en Kabouter Plop. Ook al heb ik een hekel aan Bobo, juist daarom dat het Sven wel logisch leek dat ik er nu de liefde voor zou vinden J

Na het avondeten kregen we dan nog info over de T-shirt painting en daarna nog even de tijd om onze activiteit voor te bereiden. Met Dorien klikt het goed en we vormen een goed team, dat merk je wel snel.

Tegen 22u was het dan tijd om een stapje in de wereld te zetten. Het was immers de laatste avond van de KIA’s . Eastenders it was! De barman had speciaal voor ons al om Desperados geweest!
En een feestje dat was het zeker. Het is echt leuk dat onze trainers ook altijd mee uitgaan. De meesten zijn zelf nog animator geweest dus ze kennen het wel.  De sfeer is zo echt leuk, en je weet wel dat als er problemen zijn dat je steeds op hen kan rekenen!

ik ben nog steeds heel blij dat ik vorig jaar de stap heb durven zetten om mij in te schrijven. En zo blij dat ik van Thomas Cook al deze kansen krijg!

Ice Ice Baby! X

Junior Club Training dag 1 (7/04/2013)

Eerste dag op Mallorca en het is weeral wat geweest. In Brussel-Zuid aangekomen bleek onze trein naar Köln vanaf een ander station te vertrekken. En meer dan vertrek van een ander station stond er ook niet aangegeven op het bord. Candy en ik heel het station doorkruisen om toch maar een infobalie te vinden. Die gevonden te hebben bleek dat we eerst naar Luik moesten en dat de trein naar Köln ons daar ging opwachten. En geluk hadden we, de trein in Luik had meer dan een uur vertraging en wachtte echt op ons! Voor een keer hadden we geluk !  en Joke zat ook in de trein! We waren alledrie tesamen en konden verder reizen naar Köln.

In Köln aangekomen was het tijd om een hapje te eten en ondertussen de Dom van Köln eens van naderbij te bekijken (geloof me, niet de moeite om daarvoor naar Köln te gaan!).
Daarna konden we verder reizen naar de luchthaven zelf, waar we nog 3uur moesten wachten op onze vlucht. We konden wel al onze bagage afgeven en ja met 17kg had ik weer de zwaarste bagage mee (’t is maar voor 4 dagen he :p ).

Om 17u30 konden we dan beginnen boarden (na eerst nog eens goed parfum te spuiten in de tax free shop)! En rond 18u15 vertrokken we richting Mallorca. Daar aangekomen en na het terugvinden van onze valiezen konden we richting Palma Nova vertrekken! Naar ons fantastische hotel MIMOSA PARK! (grapje J )

Daar konden we inchecken en we hadden geluk dat we alledrie samen kunnen slapen. Ik moet wel in een opklapbed slapen en heb een beetje schrik dat het vannacht gaat samenklappen. Die andere 2 zijn mij toch maar aan het uitlachen.

Op het balkon, ging ik bij Candy staan en toen ik terug naar binnen ging liep het mis. Ik had het raam immers niet gezien. BAM ging het. En Candy en Joke plat van het lachen (ik ook trouwens). Ik heb tenminste voor humor gezorgd deze vakantie! Blijkbaar ben ik ook nog bijna uit de lift gevallen (mag ik van Joke niet vergeten vermelden :p ) MAAR ook Candy lag bijna met haar gezicht tegen de grond, ze had het putje in de weg naar Eastenders niet gezien J

Nu zijn we op de kamer terug, net naar Eastenders geweest. De anderen wouden niet mee want gisteren pas weggeweest.
Wij ons ferm geamuseerd en nu alweer dikke fun! Hoop dat ik toch een beetje slaap haha :p

Morgen ZWEMMEN!!!

Sweet dreams! xx

Always on our mind

Het is nu een jaar geleden, een jaar geleden dat wij de kans kregen een ongelooflijk iemand te ontmoeten.
Ruth.
Een jaar geleden was ik op cursus voor Thomas Cook! Samen met een 30-tal anderen hebben wij haar leren kennen, ons Ruth, onze energieke meid die voor niets terugdeinsde en aan alles met veel plezier begon.
Helaas is de tijd dat we haar gekend hebben maar kort geweest. De dag dat het vreselijke nieuws mij bereikte zal ik nooit vergeten.
Waarom net jij? Je was er steeds weer bij als we een reunie hadden. Weet je nog die keer dat we mekaar eerst tegenkwamen op restaurant en niet veel later op café?
En steeds weer met een big smile op je gezicht.
Die zal ik nooit vergeten, helemaal nooit.
Elke dag denk ik nog aan jou, maar deze week valt me net iets zwaarder. Het is dan ook een jaar geleden dat we samen op Mallorca zaten.
Speciaal voor jou gaan we volgende week terug naar het strand en gaan we daar een laatste keer echt afscheid van je nemen!
Maar vergeet niet , je blijft voor altijd in ons hart!

Ook Turky zal nooit vergeten worden.
Ik zal het er altijd moeilijk mee blijven hebben dat ik nooit afscheid heb kunnen nemen van hem.
Wie had ooit gedacht dat ik daar nooit meer de kans toe zou krijgen. ook al hebben we veel problemen gehad, hij was een zalige kerel die het wel altijd voor mij ging opnemen. Je wordt gemist! :/

 

Day 59 (27-08)

Vandaag een hele dag bezig geweest met inventaris te maken. We hebben een lijst gekregen van hoe we juist de inventaris moeten maken. Enige probleem is wel dat mijn internet niet werkt.. -_- Om zot van te worden, ik kan dus ook niet volgen of er nog dingen veranderen in verband met mijn vertrek. Veel over en weer gebel dus met het thuisfront..

Al mijn gerief moet ik in dozen steken. 1 ding is zeker, veel zal er in de kidsclub niet meer overblijven want bijna alles is van Thomas Cook.  Aan de receptie hadden ze ervoor gezorgd dat ik dozen kreeg. Ik ga de mensen hier zo missen… En zelfs nu op mijn voorlaatste dag wil de elektriciteit niet werken… Shady zegt dat het niet meer goed komt omdat ik vertrek, ‘you are the shining light here, it’s because you go that you’re electricity won’t work anymore’ . Voila voor zo’n dingen ga ik ze hier dus enorm missen!

Deze morgen waren er veel kids in de kidsclub. Mijn franstalige en ook 5 of 6 Poolse kindjes. Ik hoop dus maar dat er iemand de kidsclub gaat opendoen als ik er niet meer ben. Heb het hen al 1000 keer gezegd dus hoop nu ook wel dat ze het gaan doen.

Na de lunch heb ik mij vlug naar het strand gehaast. Misschien was het wel de laatste keer dat ik kon gaan snorkelen dus ik moest er van profiteren. Vlug naar Hyatt gestapt en de zee was magnifiek. Buiten ik was er NIEMAND in de zee. Die rust, die stilte, dat ga ik missen in België. Ik heb er enorm van genoten ! En ik heb ook een zeemurene gezien, toch fascinerend weer elke keer opnieuw.

Deze middag dan geen kids in de kidsclub, ik vond het niet zo erg want zo kon ik mijn inventaris afmaken en mijn dozen sluiten. Probleem was wel dat er geen sleutel was en ik dus niets in het kantoor kon zetten, dan maar laten staan tot morgen he.

Toen ik mijn kamer uitkwam om te vertrekken voor te eten stond Mr Hamdi ook plots voor zijn deur. Hij was terug uit vakantie en gaf mij 2 kussen :p Haha, de anderen zouden het moeten zien, ze zouden erop slaan denk ik… Hij stond raar te kijken toen ik hem zei dat het mijn laatste dag was. En hi j vond het enorm jammer.

Na mijn laatste minidisco dan vanavond was het Tanura show. Tito was wel veel te laat. Blijft toch een rare kerel, hij gaf me zijn gsm nummer, als ik problemen had met de vlucht in Sharm moest ik hem bellen. Was ik nu toch wel niet van plan! J

Ondanks het feit dat het mijn laatste avond was ben ik toch vroeg gaan slapen. Ik heb niet zoveel met dit animatieteam dusja,…

Er was wel een mama diemij kwam zeggen dat ze het zo jammer vond dat ik wegging. Ze zei tegen mij dat ik iets speciaals heb en dat kinderen zich snel op hun gemak voelen bij mij. Haar zoon is enorm schuchter, maar ik heb hem toch in de kidsclub gekregen en heb hem toch kunnen laten meedoen met vanalles. Als mensen zo’n dingen tegen je zeggen dan krijg ik kippenvel, en ik stond daar echt met een krop in mijn keel en met de tranen in mijn ogen. Hiervoor heb ik het 2 maand gedaan en heb het mij geen seconde beklaagd.

L.

Day 58 (26-08)

Vanmorgen het ontbijt overgeslagen, maar had wel eens goed geslapen deze nacht! Gelukkig ! Om 10u gestart met de kidsclub, enkel Zeli en haar mama waren daar voor een bandje te maken en te knutselen. Tegen half 12 zij ook vertrokken dus ik maar gewacht tot de aquagym gedaan was om la vacca mee te dansen. Het enige meisje zijn in het animatieteam betekent hier dat je wel 10 keer per dag in het water gesmeten wordt. Ik ben trouwens niet enkel het enige meisje in het animatieteam, maar gewoonweg het enige meisje dat in het hotel werkt. Ik vind het niet zo erg, ik kan hier wel mijn mannetje staan

Deze middag had ik een mail van mijn grote baas. Daarin stond dat ik donderdag naar huis vertrok. Het enige wat ik kon doen was wenen. Ik heb helemaal nog geen zin om naar huis te vertrekken L

Deze middag had ik geen kindjes. Geen probleem want er moest nog van alles geregeld worden. Emiel kwam en we hebben besloten dat het morgen mijn laatste werkdag is. Hij gaat mij dan woensdag tot in Nuweiba voeren en daar had Ahmed mij oppikken en naar Sharm voeren.. Het gaat plots allemaal heel snel!

Deze middag dan ook maar al mijn inventaris voor een stuk gemaakt.

Ahja het leuke is ook dat ik naar Frankfurt vlieg… dat wil dus zeggen dat ik van daaruit nog een trein naar Brussel moet nemen.. Het zullen nog een paar lange dagen worden, en met alle emoties die er dan nog bij komen kijken zal het zeker niet eenvoudig worden…

Vanavond was het fakirshow. Na de show nog in een stukje glas gelopen ook, ekkes ik moest het er daarna uittrekken, vreselijk… Maar wel toffe avond want nog eens alle dansjes gedanst!

L.

Day 57

Meeting met de nieuwe mensen, eerste week dat er zoveel kids bij zijn, gewoon weg 9. Om 10 u na het dansen de kidsclub opengedaan en had een paar kindjes. Zeli, Baptist en Maxim en Yonna ook natuurlijk. Zo’n schattig kind, ik ben verzot op haar haar! En ze is zo lief ze komt altijd slapen op mijn schoot. Na een voormiddagje schilderen en bandjes maken en nog even in het zwembad gezeten te hebben, was het dan tijd om la vacca te dansen in het water. Neem dat in het water maar heel letterlijk want ik zat er met kleren en al in.

Maar het was fun, ik en Mido hebben van de eerste keer maar alle clubdansen gedanst! Was tof, wel mijn voet pijn gedaan door tegen de rand te schuren. Daarna middageten en daar werden we gevraagd om naar Mister Stephan te gaan voor een meeting.
Hij was niet zo gelukkig, hij krijgt nu meer klachten over de animatie dan met het vorige team (eerlijk ik kon een grijns voor mezelf niet onderdrukken). Vooral over de avondactiviteiten, want het is te veel hetzelfde. Maar mensen klagen ook over het feit dat er ’s middags niets te doen is, en ik kan hen heel goed begrijpen, er is ook effectief niets te doen. Er zijn ook te weinig animatoren hier, er waren er 5 plus een dj beloofd, op dit moment zijn er 3 en de dj is net toegekomen. Er zijn dus veel punten waar nog aan gewerkt moet worden zeker nu ze ook weten dat Mido deze week ook weggaat.

Om 15u dan had ik de kids beloofd minidisco in het water te doen. Dolle fun! Dat is iets dat ze echt heel leuk vinden en ikzelf vind dat ook de max! Daarna nog wat gewoon in het water gespeeld, ik had 10 kids, gewoon dus aan de kant staan en het overzicht proberen bewaren. Niet altijd even simpel, zeker niet als ze proberen om elkaar te verdrinken :p

Deze avond dan mister verkiezing, het ging normaal terug miss zijn maar er is een hele hoop franse jongens hier in het hotel dus vond het toch wel beter om mister te doen. En effectief het was beter. We hadden 5 franse deelnemers en 1 Belg, Dimitri en hij heeft gewonnen ook! Ow yeah!

Daarna op tijd in mijn bedje want nog steeds moe ik moet eens goed kunnen slapen! Maar dat zal ik wel doen als ik thuis ben ;(

L.